Elke dag even niks doen

Elke dag even niks doen. Tegenwoordig lijkt het iets wat minder gedaan wordt. Als ik in mijn praktijk vraag of mensen wel eens even niks doen wordt er enthousiast Ja! geroepen. Er wordt toch wel even op de bank gezeten met een boek of lekker even de TV aan, met vrienden een drankje doen, wandelen in het bos.
Maar echt niks doen, op de bank zitten en verder niks. Het lijkt steeds minder te gebeuren. En ik kan niet zeggen dat ik daar een uitzondering op ben. Ik vind het veel makkelijker om “iets” te doen om te ontspannen dan om even niks te doen.
De wereld is tegenwoordig snel. Informatie gaat snel, entertainment is snel, spectaculair en ook overal te vinden. We dragen het immers mee in onze broekzak of tas en kunnen er ten alle tijden bij. Via onze mobiele telefoon, laptop en tablets zijn we continu verbonden met de wereld.

Maar toch is het belangrijk dat we ook echt niks doen, hoe gek dat ook klinkt. Even ons hoofd en onze zintuigen rust geven. Mediteren is hier een mooie methode voor. Tijdens een meditatie ga je gewoon stil zitten en laat je alles even zijn. Er zijn veel cursussen, workshops en geleide meditaties te vinden. Met allemaal verschillende technieken is er voor iedereen wel iets te doen. We kunnen visualisaties doen, ademhalingstechnieken, energie meditatie en nog meer. Zoek maar eens op google. Je zult meteen allemaal pagina’s vinden met verschillende technieken.

Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar gewoon helemaal niks doen. In de basis hanteer ik een simpele ademhalingsoefening, in rustig door mijn neus en uit door mijn mond. Verder laat ik al gedachten gewoon met rust. Vroeger dacht ik altijd dat je met meditatie juist aan niks moest denken. Tegenwoordig laat ik mijn gedachten gewoon zijn. Ik probeer ze niet te controleren en te beheersen. Als ik tijdens een meditatie met gedachten op een bepaald onderwerp kom laat ik dat zijn gang gaan en uiteindelijk denk ik opeens weer aan mijn ademhaling en ga ik daar naar terug zolang dat duurt.

Omdat het altijd een chaos in mijn hoofd is en ik constant bezig ben met andere dingen zet ik tegenwoordig een timer. Ik probeer elke dag 30 minuten te mediteren maar mijn interne klok heeft nog steeds geen idee wat een half uur is. Geregeld denk ik na 5 minuten dat ik al een uur zit en dat het tijd is om iets anders te gaan doen. Dat is voor mij niet zo vreemd omdat ik gedurende de dag het altijd wat lastiger vind om mij langer op iets te concentreren en mij graag af laat leiden, ook als ik met een huishoudelijke klus bezig ben of zelfs als ik de boodschappen doe. Mijn brein wordt continu geprikkeld met dingen van buitenaf en lijkt dit soms ook nodig te hebben. Tijdens mijn meditatie gebeurd dit niet. Op de achtergrond heb ik vaak wel wat muziek opstaan maar dit is altijd hele rustige muziek.
Het zetten van een timer helpt me om lekker een half uur te zitten en geeft me tevens de uitdaging om de controle tijdens de meditatie helemaal los te laten. Ik doe niks anders dan zitten en wacht tot ik de gong hoor die aangeeft dat het half uur voorbij is. Ik kijk niet hoe lang ik al zit en hoe lang het nog duurt ondanks dat ik vaak wel die neiging krijg.

Deze vorm van meditatie doe ik nu al enige tijd en het helpt me om rustiger te worden. In het begin was het tijdens de meditatie een chaos in mijn hoofd ik kreeg de ene na de andere “belangrijke” gedachte en wilde er altijd meteen aan werken. Maar na een aantal keer zo te zitten viel het me op dat er minder willekeurige gedachte in mij opkwamen maar dat gedachten gefocust werden. Dingen die echt speelden in mijn leven kwamen opeens naar boven. Het begon met situaties, ik hou erg van gamen en dit kan mij soms behoorlijk bezig houden. Toen ik merkte dat het gamen zelfs in mijn meditatie naar voren kwam was het voor mij een duidelijk teken dat ik te veel met dat spel bezig was en na de tweede meditatie heb ik ook besloten om dat ene spel eens een tijd te laten liggen. Meteen de keer daarna waren mijn gedachten al veel rustiger en gingen ze een hele andere kant op. Elke keer zie ik een ander onderwerp wat de hoofdtoon geeft in mijn meditatie en het is mij duidelijk geworden dat dit dan vaak het onderwerp is waar ik mezelf mee bezig moet houden.
Tijdens een meditatie zie ik in wat er op dat moment belangrijk voor mij is en waar ik aan wil werken. Soms zijn dit zelfs dingen waar ik als ik bezig ben niet heel veel aandacht aan besteed of het zelfs wegzet als onbelangrijk. Want zeg nou zelf. Hoe belangrijk is een computer spelletje nou. Het was overdag gewoon een vervelende gedachte een herinnering aan de vorige keer of iets wat ik een nog wilde uitproberen. Pas tijdens de meditatie werd het mij duidelijk dat juist die gedachtes aan het spel al mijn andere gedachten deden overheersen. Het verhinderde mij om aan de belangrijke dingen te denken.

De herfst is een tijd van zelfreflectie en meditatie is daar een uitstekend middel voor. Het helpt ons om echt naar ons centrum te gaan. Om diep van binnen te zoeken naar ons diepste verlangen. Naar die behoefte die we al van kinds af aan hebben maar misschien niet durven uit te spreken.
Als we via een meditatie al die oppervlakkige gedachten weg weten te halen kunnen we steeds dieper zoeken naar dat verlangen of behoefte.
Het wordt dan mogelijk om te kijken wat we hebben geprobeerd om die behoefte te uiten of te bereiken. We kunnen dan echte gaan kijken wat we hebben gedaan en wat verkeerd is gegaan, wat heeft geholpen dat gevoel te bereiken en wat we volgende keer moeten veranderen.

Het schept wat orde in de chaos en het geeft rust. Het helpt te bepalen wie je zelf echt bent.

Sharing is Caring

Reageren

Nieuwsbrief