Ik heb het eerder ook al even genoemd maar opruimen is belangrijk in deze tijd. Ruimte maken voor nieuwe dingen kan niet als alles nog helemaal vol zit. En gedurende ons leven verzamelen we een hoop dingen. En al deze dingen nemen ruimte in beslag.

Eigenlijk heb ik nooit aandacht besteed aan de link tussen mijn leefomgeving en mijn gedachten. In ieder geval niet dat een opgeruimde kamer kan helpen om je gedachten op orde te krijgen. Maar na het verdiepen in het Metaal element was het iets wat continu terug bleef komen. In elk boek las ik wel weer terug dat opruimen bij het Metaal element hoort. Dat het ruimte geeft en dat het helpt je Metaal energie te versterken.

En aangezien ik dit 2 weken terug al wilde aanpakken en de gedachte sindsdien niet is weggezakt was het deze week toch echt tijd. Mijn vrouw geeft wel vaker aan dat mijn hobbykamer een rotzooi is, mij kon het eigenlijk nooit veel schelen. Het is mijn kamer en ik ben er tevreden mee. Echter, verandering van spijs doet eten en wat kan er nou gebeuren van een keer goed opruimen.

Met goed opruimen bedoel ik ook echt opruimen. Niet het verplaatsen van spullen of het wegstoppen in een doos die vervolgens in de kast gezet wordt, doekje erover en klaar. Nee, dit keer ben ik echt gaan opruimen. Alle dozen, lades en kastjes in mijn hobbykamer heb ik volledig doorzocht en uitgespit en daarna heb ik weggedaan wat ik niet meer nodig had. Geweldig, 22 woorden beschrijven precies wat ik heb gedaan. Het klinkt zo gemakkelijk. Je bepaalt of je iets nodig hebt en zo niet dan gaat het weg.

De afgelopen 2 dagen zijn voor mij alles behalve gemakkelijk geweest. Ik heb over de jaren heen ontzettend veel spullen vergaard en aan ongeveer de helft hangen herinneringen positief of negatief en bij de rest dacht ik continu ja maar misschien heb ik het nog nodig.

Een voorbeeld is de muziek die ik heb verzameld. Als kleine jongen heb ik op een kinderkoor gezeten en keyboardles gevolgd. Het gevolg is dat ik stapels met bladmuziek en songteksten heb verzameld en bewaard. Sommige nog van toen ik 7 jaar was. Dit is 23 jaar geleden. Een hoop nummers doen me terugdenken aan die tijd. Met veel moeite heb ik al deze muziek weggedaan. Ik gebruik het niet en ik heb er de afgelopen 10 jaar ook niet meer naar gekeken. Okay, op een aantal stukken na. De nummers waar ik echt bijzondere herinneringen aan heb. Dat ene kinderliedje waarvan ik denk dat het het eerste liedje was dat ik met het koor zong. Dat nummer wat een van mijn favorieten was en die we zo vaak op het podium hebben uitgevoerd.

Maar ik heb ook andere dingen. Brieven van instanties waar ik niks meer mee te maken heb. Een brief die mij informeerde over de stand van zaken en ruim 40 brieven die mij vertelde dat ik een instantie mijn maandelijkse contributie moest betalen. Geen idee waarom ik dat bewaard heb

Een ander dilemma waar ik tegenaan liep was hoeveel mij iets gekost heeft. Ik heb uiteindelijk denk ik wel 10 netwerkkabels weg gedaan, Een aantal stroomkabels, usb kabels, adapters en ongelofelijk veel audio kabels. En elke keer dat ik er een in mijn hand had hoorde ik een stem zeggen ja maar stel dat je deze nog een keer nodig hebt. Een nieuwe kabel is niet goedkoop. De werkelijkheid is echter: ik heb alles in mijn huis aangesloten en bekabeld. Ik heb geen apparaten meer die niet aangesloten zijn en ik weet niet eens waar de meeste adapters meer van zijn. Die Nokia telefoon heb ik al lang niet meer. Natuurlijk heb ik overal 1 of 2 kabels van bewaard maar van de 3 dozen waar ze in zaten zit nu alles in 1 doos en die heeft nog ruimte over. Zelfs het argument om het op marktplaats aan te bieden heb ik van de tafel geveegd.  Ik krijg er meer niks voor. En ik vind het echt niet erg om het gratis weg te geven. Wat ik wel vervelend vind is dat als ik dat doe ik de spullen niet opruim. Ik verplaats ze want ik moet ze bewaren tot iemand aangeeft dat ze het willen hebben en dan opkomen halen. Daarvoor moet er een afspraak ingepland worden. Er gaan eerst nog meerdere contacten over en weer. En uiteindelijk is het geen garantie dat iemand ze wil hebben. Dus ik zou dan nog een tijd zitten met die doos vol spullen. En dus is de kamer nog niet echt opgeruimd. Ik heb het gewoon weer verplaatst.

Tijdens het opruimen kwam ik ook dingen tegen waarvan ik wist dat ik ze weg moest doen maar niet op welke manier. Er zijn dingen die je niet simpelweg in een vuilniszak kunt gooien. Het zijn stukjes van een verleden wat afgesloten moet worden. Waar nog iets voor nodig is. Op het moment dat ik dit zag wist ik ook dat het een van de dingen is die nu nog steeds impact op mijn leven heeft. Ik zou ze nooit zijn tegengekomen als ik niet was gaan opruimen en zou er dan ook niet aan kunnen werken.

Het opruimen gaf me ook iets moois. Ik vond dingen terug waarvan ik niet eens meer wist dat ik ze had. Zo vond ik bijvoorbeeld een brief van mijn vrouw. Ze heeft me die geschreven in het begin van onze relatie, vlak voordat ze voor 4 weken naar Japan ging. Iets wat ik eigenlijk vergeten was maar me wel een fijn gevoel gaf om weer te lezen. Een herinnering aan een gevoel die we niet moeten vergeten. En misschien van tijd tot tijd weer even leven in blazen. Ook vond ik de tekst die ik heb geschreven toen mijn vader was overleden. Deze woorden brachten meteen weer allemaal gevoelens omhoog. Het deed me ook weer realiseren welke eigenschappen ik van mijn vader heb geleerd en nooit mag opgeven. 2 Brieven die heel veel voor mij betekenen en die ik ook niet kwijt wil of verliezen.

Al met al heb ik 3 vuilniszakken met spullen die ik niet meer gebruik verzameld uit mijn kleine kamertje en deze heb ik allemaal weggedaan. Samen met nog wat dingen die niet in een vuilniszak pasten. En als ik nu in mijn kamer kijk dan ziet het er iets netter uit hoewel er nog steeds heel veel in staat maar het is wel rustiger in de kamer. Ik kan mijn vinger er niet precies opleggen maar ik zou het omschrijven als het gevoel dat er geen monster meer vanuit de kast naar je kijkt. Het voelt als mijn leven nu op dit moment. En niet meer van vroeger.

Sharing is Caring

Reageren

Nieuwsbrief