Ik wil
Ik wil
Photo by Luke Ellis-Craven on Unsplash

Wat wil ik nu eigenlijk? En als ik zeg ik wil, wat bedoel ik dan precies? Waarom wil ik iets? Kan ik ook stoppen met willen?

Doorzetten is de afgelopen tijd een belangrijk thema in mijn leven geweest. De openbaring van vorige maand klinkt nog altijd in mijn oren. Hierdoor heb ik deze afgelopen weken ook weer door kunnen zetten met dingen die bijna weer afgeschreven zouden worden. Gelukkig kon ik terug blijven grijpen op de gedachte dat het zeker is wat er gebeurd als ik iets niet doe, maar dat het onbekend is wat er gaat gebeuren als ik doorzet. En om eerlijk te zijn, vind ik alles wat ik doe ook echt leuk. Nog steeds blijft een deel van mij het vinden eng om dingen te delen, maar het schrijven en doen is leuk.

Door het pushen van mijn eigen grenzen en oordelen kom ik steeds nieuwe dingen tegen. Dingen waar ik aan wil werken maar ook inzichten die ik met jullie wil delen. En soms is het moeilijk om door de bomen het bos nog te zien. Deze maand is daar een voorbeeld van. Elke paar dagen kwam er wel een thema naar boven waar een blog aan gewijd kan worden. Sinds de afgelopen dagen is de rode draad in mijn gedachte mij pas duidelijk geworden. “Ik wil zoveel.”

Wat is er gebeurd?

Sinds enige tijd combineer ik mijn training met meditatie. Het is heerlijk om meteen na mijn workout buiten te zitten. Na de inspanning meteen weer tot rust komen en kijken of er ruimte in mijn hoofd gecreëerd kan worden. Het geeft me inzicht en houdt me gedurende de dag wat scherper. Mijn hoofd de vrije loop laten gaan en gedachten voorbij laten komen zonder te veel aandacht te geven aan een specifiek onderwerp. Dit is iets wat voor mij heel erg moeilijk is. Ik ben iemand die alles overdenkt. Of het nodig is of niet, elke situatie wordt uitvoerig geanalyseerd, ik probeer elke mogelijke aanpak te bedenken en alle gevolgen van die aanpak. Wanneer dit eenmaal klaar is begin ik rustig weer opnieuw. Dit eindigt pas als ik ben afgeleid.

Het werd mij de afgelopen dagen duidelijk dat de kern van veel gedachte, zakelijk of privé, aangenaam of niet vaak neerkomt op dat ik iets wil. Ik wil dat iets gebeurd, ik wil iets doen, ik wil niks doen, ik wil tv kijken, ik wil wel schrijven, ik wil niet posten, ik wil naar de sportschool, ik wil koekjes eten, ik wil afvallen, ik wil meer cliënten, ik wil meer verdienen, ik wil langer mediteren, ik wil iets zeggen.
Zodra ik in een echte “peins” stand ga komt er vervolgens ook nog eens “hopen” bij. Maar voor mij persoonlijk vertaald dat vaak naar: Ik wil dat een situatie op een bepaalde manier loopt en niet op een andere manier want anders…

Is het willen van dingen kwalijk.

Hier zijn uitgebreide filosofieën over. Allemaal met hun eigen kijk. Voor mij is het veel belangrijker om te kijken hoe ik dit verhaal verder mee ga nemen op mijn pad vooruit. Het is niet erg om verlangens te hebben. In mijn ogen is het niet erg om van tijd tot tijd te fantaseren en zelfs eens goed nadenken en peinzen over een bepaalde situatie kan nuttig zijn. De muur waar ik op dit moment naar zit te staren is namelijk de tijd die het me op dit moment kost. Dit is namelijk iets wat ik constant doe. Mijn gedachte staan niet even stil. Ze blijven maar doorgaan en als er niet iets nuttig om handen is dan gaan ze de vrije loop. Tijdens meditatie, voor het slapen gaan, wanneer ik het huishouden aan het doen ben en wanneer ik niet oplet ook als ik andere dingen doe. Voor een lange tijd gebeurd het al dat mijn hoofd zo tekeer kan gaan. Verscheidene vormen van meditatie hebben bij mij de revue gepasseerd maar bijna allemaal vielen ze in het water omdat ik weinig controle leek te hebben over mijn gedachte.

Het vervelende aan dit alles is dat het afleid en dat ik het gevoel heb geen moment echt rust te hebben. Het continu bezig zijn met dingetjes die ik zou willen of situaties die al geweest zijn of misschien gaan komen zijn niet alleen afleidend maar ook zeer vermoeiend. Als ik moet beschrijven hoe ik dit ervaar is het alsof ik continu in mijn hoofd tegen mezelf aan het praten ben en mijn mond niet kan houden.

Mijn volgende stap

Deze realisatie helpt misschien wel om hier iets aan te gaan doen. Waar ik voorheen me eerder zou focussen op het stoppen met willen is het misschien beter om me op de interne stem te gaan concentreren.
Een tijd terug kwam het volgende filmpje bij mij voorbij:
How to train your mind monkey. Dit is mij altijd bijgebleven mijn “Mind Monkey”. Maar nooit is het gelukt om mijn eigen Monkey Mind een taak te geven die hij ook leuk vond. Nu heb ik misschien iets anders gevonden. Mijn Mind Monkey mag zich van mij bezighouden met een simpele mantra. Een waar hij al zijn aandacht op kan richten.

“Mijn geest is open
het hoofd is stil
Mijn lichaam ontspannen
In het hier en nu.”

Nu kan mijn Mind Monkey zich daar mee bezig houden in plaats van de dingen die ik allemaal wil. En ik? Ik ga nu kijken of het lukt om me meer te focussen op het hier en nu.

Reageren

Nieuwsbrief